Szczepanowska ziemia może poszczycić się wieloma osobami, które miały
wielki wpływ na historię wsi i całej parafii. O ich zasługach
świadczą nie tylko zabytki sakralne w Szczepanowie, ale również nazwy
szczepanowskich ulic. Poniżej zamieszczamy krótkie biogramy,
uwzględniające łączność z historią parafii.
Wielisław i Bogna
Jedni z pierwszych właścicieli Szczepanowa. Ich pochodzenie nie jest
jasne, przyjmuje się iż należeli do rodziny Prusów lub Turzynitów,
być może byli spokrewnieni z rodziną królewską. Ich imiona podaje Jan
Długosz. Byli rodzicami świętego Stanisława.
Bolesław II Śmiały
Zwany też Szczodrym, 1040 – 1081, książe polski, w latach 1076 – 1079
król polski. Syn Kazimierza I Odnowiciela, uniezależnił się od
cesarza niemieckiego, interweniował w sprawy Węgier i Rusi, wydał
rozkaz zabójstwa biskupa Stanisława lub sam go dokonał. Na skutek
tego wydarzenia został wygnany z Polski. Umiera w klasztorze
cystersów w Osjaku (Karyntia, Austria).
Rycerz Piotr z Piotrawina
Właściciel wsi Piotrawin, leżącej na prawym brzegu Wisły, niedaleko
Zawichostu (dzisiejsze województwo lubelskie). Swą wieś sprzedał
świętemu Stanisławowi. Ponieważ krewni rycerza chcieli
unieważnić umowę sprzedaży, biskup Stanisław zostaje pozwany przed
sąd królewski Bolesława II. Aby zaświadczyć o prawdziwości umowy,
Stanisław wskrzesza rycerza Piotra, aby dał świadectwo. Postać
rycerza na trwałe jest związana z osobą świętego Stanisława. W
ikonografii Biskup Szczepanowski zawsze przedstawiany jest z rycerzem
Piotrem, klęczącym u stóp Świętego.
Gall Anonim
Mnich zakonu benedyktyńskiego, przybyły na początku XII wieku do
Polski, na zaproszenie księcia Bolesława Krzywoustego. Na jego dworze
napisał pierwsze polskie gesta czyli dzieje książąt i królów polskich
od zarania dziejów po Bolesława Krzywoustego. Gall jako jeden z
pierwszych obszerniej opisuje wydarzenie męczeńskiej śmierci biskupa
krakowskiego Stanisława ze Szczepanowa.
Wincenty z Kielczy
(ur. ok. 1195-1200, zm. 1262), mnich zakonu świętego Dominika,
kanonik kapituły krakowskiej.Autor dwóch Żywotów świętego Stanisława,
Mniejszego i Większego oraz oficjum mszalnego o Świętym Biskupie i
Męczenniku. Przebywał w Szczepanowie zbierając świadectwa o biskupie
Stanisławie, tu także głosił wiernym kazania po polsku.
Innocenty IV
Papież, który ogłosił biskupa Stanisława świętym. Aktu tego dokonał w
Asyżu, 17 września 1253 roku.
Kardynał Reginald (Aleksander IV PP)
Członek kolegium kardynalskiego za pontyfikatu Innocentego IV. Był
nieprzychylny kanonizacji biskupa Stanisława. Zmienił jednak swoje
zdanie, gdy cierpiał na poważną choroba, z której został uzdrowiony
przez wstawiennictwo świętego Stanisława. Jego osobę ilustruje obraz
w kościele na cmentarzu w Szczepanowie, znajdujący się w szczytowej
części nastawy ołtarza głównego.
Jan Długosz
(1415 – 1480), historyk, sekretarz kardynała Zbigniewa Oleśnickiego
bpa krakow., wychowawca synów Kazimierza Jagiellończyka. Proboszcz
Szczepanowa i fundator gotyckiego kościoła pod wezwaniem świętej
Marii Magdaleny (1470), dziś dołączonego do budowli XX – wiecznej.
Krzysztof Antoni Szembek
(1667 – 1748), urodził się w Szczepanowie, jako drugi syn burgrabiego
krakowskiego Stanisława. Dzieciństwo spędza w rodzinnej miejscowości,
tutaj także pobiera pierwsze nauki. Odbywa następnie studia w
Akademii Krakowskiej i w Rzymie. Wyświęcony na kapłana w 1692 roku.
Po święceniach objął probostwo w Szczepanowie, gdzie dał się poznać
jako gorliwy duszpasterz. Przy miejscowym kościele parafialnym
wzniósł szpital – przytułek dla starców. W latach 1739 – 1748 był
arcybiskupem gnieźnieńskim i prymasem Polski. Pochowany jest w
kolegiacie w Łowiczu.
Stanisław Lubomirski
Jeden z właścicieli Szczepanowa, fundator kościoła na miejscu domu
świętego Stanisława (1781).
ks. Stanisław Stojałowski
(1845 – 1911), inicjator ruchu ludowego w Galicji, publicysta.
Ludność parafii oraz okolic ufundowała mu pomnik, który znajduje się
na Rynku Szczepanowskim. Pod figurą świętego Stanisława znajduje się
płaskorzeźba – popiersie księdza Stojałowskiego.
ks. Szczepan Kossecki
Proboszcz Szczepanowa na przełomie XIX i XX wieku, inicjator budowy
nowego kościoła parafialnego pod wezwaniem świętego Stanisława BM.
Kościół ten budowany był w latach 1911-1913. Ksiądz Kossecki
pochowany jest na cmentarzu w Szczepanowie.
ks. Władysław Mendrala
Proboszcz Szczepanowa w latach 1932-1970, wielki czciciel świętego
Stanisława, głęboko zatroskany o beatyfikację Karoliny Kózkówny,
której był wychowawcą w czasie probostwa w Zabawie. Zabezpieczył
świadectwa jej męczeńskiej śmierci. W parafii szczepanowskiej był
inicjatorem wczesnej Komunii Świętej dzieci oraz wychowawcą licznych
powołań kapłańskich. W kościele parafialnym znajduje się pamiątkowe
epitafium przywołujące słowa Ojca świętego Jana Pawła II, jakie
wypowiedział o księdzu Mendrali w czasie pobytu w Tarnowie w 1987
roku.
Błogosławiona Karolina Kózka
Pochodziła z niedalekiej Wał-Rudy w parafii Zabawa. Osobiście znał ja
ksiądz Władysław Mendrala, któremu pomagała w pracy duszpasterskiej.
Gdy zginęła śmiercią męczeńską, ksiądz Mendrala zabezpieczył ślady
jej męczeństwa. Jako proboszcz w Szczepanowie bardzo często mówił
swoim parafianom o Karolinie i usilnie zabiegał o rozpoczęcie jej
procesu kanonizacyjnego. Na ścianie frontowej plebani umieścił jeden
z pierwszych wizerunków Karoliny Kózka, beatyfikowanej 10 czerwca
1987 przez Jana Pawła II w Tarnowie.
